حفظ ایمنی: استفاده از گرمایشکنهای مادونقرمز در حمام
قرار دادن لامپهای مادونقرمز در حمام، کاری پرخطر است؛ مگر اینکه به درستی انجام شود. در چنین محیطی، بخار و آب به همه چیز آسیب میزند. در چنین شرایطی، استفاده از عناصر گرمایشی ساده، نه تنها انتخاب مناسبی نیست، بلکه میتواند خطرناک باشد. لازم است از سیستمی استفاده کنیم که در آن الکتریسیته و آب هرگز با هم تماس نداشته باشند.
جلوگیری از نشت آب
مشکل اصلی زمانی رخ میدهد که لامپ با بدنهاش در تماس باشد. اگر رطوبت روی لولههای کوارتزی جمع شود، میتواند باعث انتقال الکتریسیته شود؛ این امر میتواند فاجعهبار باشد.
برای حل این مشکل، از مهرههای سیلیکونی با دمای بالا یا عایقهای سرامیکی در انتهای لامپها استفاده میکنیم. این مهرهها مانند دیوارههایی عمل میکنند که جریان الکتریکی نمیتواند از آنها عبور کند؛ این کار باعث میشود الکتریسیته درون رشتههای الکتریکی باقی بماند و به بدنه فلزی نرسد.
اما مهرهها تنها نیمی از راه حل هستند؛ آب میتواند از طریق ورودی سیمها وارد شود. برای جلوگیری از این امر، از مهرههای با استاندارد IP65 و لولههای عایقبندی شده با چسب استفاده میکنیم؛ این روش باعث میشود رطوبت از ورود به اتصالات الکتریکی جلوگیری شود.
سیستم ایمنی
حتی بهترین عایقها نیز میتوانند دچار نقص شوند؛ بنابراین نمیتوان تنها به مهرهها اتکا کرد.
لازم است این دستگاهها به سیستمی متصل شوند که دارای قطعکنهای الکتریکی باشد. همچنین باید مطمئن شویم که کل بدنه دستگاه به زمین متصل باشد. اگر مشکلی در داخل دستگاه پیش بیاید و عایقبندیها دچار نقص شوند، قطعکن الکتریکی بلافاصله جریان الکتریکی را قطع خواهد کرد. این کار تفاوت بین یک دستگاه ایمن و یک دستگاهی است که در تماس با آب، خطرناک میشود.
تعادل بین گرما و آب
مشکل اصلی اینجاست: اگر دستگاه را خیلی محکم عایقبندی کنیم تا آب وارد نشود، در واقع یک فر ایجاد میکنیم؛ گرما درون دستگاه مانده و عایقبندی سیمها از بین میرود.
این یک تعادل دشوار است…
راهحل ما چیست؟ استفاده از دریچههای تنفسی هیدروفوبیک؛ این دریچهها اجازه میدهند بخارات رطوبت خارج شوند و فشار را تعدیل کنند، اما از ورود آب مایع جلوگیری میکنند. در نتیجه، دستگاه از آب حمام در امان میماند، بدون اینکه خودش آسیب ببیند.